George Bernard Shaw; İrlandalı yazardır (Dublin 1865-İngiltere/Ayot St. Lawrence 1950).
Özel öğrenim gördü, kendini yetiştirdi, bazı denemelerden geçtikten sonra, gazeteciliğe geçti, müzik ve tiyatro eleştirileri yazdı. 20 yaşlarında geldiği İngiltere’de romancılığı denedi, hiçbiri ilgi görmeyen dört romanla başladı. (1886). Eleştirmen olarak daha çok tanındı (1885-1888). Sosyalist aydınlar topluluğu olan Fabian Derneği’ne katıldı (1884), usta saydığı bir edebiyatçıyla (İbsen) bir müzikçinin (Wagner) yaşam ve eserleri üzerinde çok durdu. İlk oyununu ancak 1892’de yazabildi: The Widower s Houses (Dul Adamın Evleri). Bu başarısız gösteriden (iki temsil) sonra açıklayıcı önsözlerle birlikte daha eğlendirici, inci nükteli bir dizi oyunla başarıya ulaştı: Arms and the Man (Silahlar ve Kahraman) 1894, Candida (1898), The Man of Destiny (Yazgının Adamı) 1897, You Never Can Tell (Hiç Belli Olmaz) 1899, Sezar ve Kleopatra (1901), İnsan-Üstün İnsan (Man and Superman) 1903 vb. Pymalion komedisiyle ticari açıdan da başarıya ulaştı. 1913 çok sahnelendi, müzikli oyun olarak bir iki kez filme alındı). Başeserlerinden biri olan Ermiş Jeann’di 1923; değişik bir yorum getirdi.
Bir düşünce adamı kimliğiyle davranan Shaw, bütün oyunlarını belli bir savın (tez) doğruluğunu kanıtlamak için yazmış görünür. Sahneyi bir kürsü gibi kullanmayı, insanları yararlı ve gerekli saydığı eylemlere çağırmayı görev bilir. Mantık, doğruyu doğru görünen yanlıştan ayırma gücü, vakitli nükte, gerekince sert eleştiri hiç bırakmadığı ölçütlerdir. Özellikle zekâ gücü, nükte inceliğiyle dillerde dolaşmasını sağlayan ince buluşların yaratıcısıdır. 1925’te Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazandı. Duygusal ilişkilerle de bağlı olduğu oyuncu Miss Patrich Campbell ile yazışmaları ölümünden sonra sahneye de uygulandı: Sevgili Yalancı (1957). Oyunlarından başka romanları, konferanslar, politik-toplumsal yazılar, incelemeleri de yazdı.
kaynak:nkfu