Le Corbusier Aslen NERELİ , kimdir , kaç yaşında ,biyografisi , hakkında

Le Corbusier Aslen NERELİ , kimdir , kaç yaşında ,biyografisi , hakkında

Le Corbusier Le Corbusier; İsviçre kökenli Fransız mimarıdır (La Chaux-de-Fonds 1887 – Alpes-Maritimes/Cap Martin 1965). Asıl adı: Charles-Edouard Jeanneret.

Gravürcülük eğitiminin ardından mimarlığa ilgi duydu. Zamanının ünlü mimarlarının bürolarında çalışarak kendi kendini yetiştirdi. 1917′ de Paris’e yerleşti, önceleri resimle uğraştı. 1918’de ressam A. Ozenfant ile birlikte Apres la Cubisme (Kübizm’ den sonra) adlı bir bildiri yayımlayarak Pürizm (Safçılık) akımının öncüsü oldu. resim, mimarlık ve kent tasarımı üzerine yazılar yazdı, resim çalışmalarının yanı sıra mimarlık çalışmalarına ağırlık verdi. 1922’de kuzeni mimar Pierre Jeanneret (1896-1967) ile 1946′ ya kadar sürecek bir ortaklığa girdi, taşarım çalışmalarını onunla birlikte sürdürdü. Donatılı betonu kullanarak mimarlıkta yeni bir biçim dili geliştirilmesinde öncülük etti. Tümüyle bağımsız planlar oluşturma olanağı yanı sıra birinci katın yerden kaldırılması ve boydan boya pencere yapma gibi olanaklar elde etti. Stuttgart Weissenhof konut yerleştirmesindeki iki konut (1927), Poissy’de Savoie Villası (1929 -1931) bu ilkelerini uyguladığı ilk yapılar oldu.

Mimarlığın kübik yalınlığına uygun olarak çatılar düz yapılmış ve üzerlerinde çatı bahçeleri oluşturulmuştur. 1928’de uluslararası Çağdaş Mimarlık Kongreleri/CIAM adlı örgütün kurulmasında büyük rol oynadı. Aynı yıllarda tüm dünyada büyük yapı tasarımlarına yöneldi: Cenevre’de Milletler Cemiyeti Genel Merkezi (1927 uygulanmadı), Paris’te Çite Universitaire’de İsviçre Öğrenci yurdu (1930-1932).

İkinci Dünya Savaşı sırasında daha çok kuramsal konular üzerinde çalıştı. 1947’de New York’ta BM Genel Merkezi binası tasarımım hazırlayacak mimarlar kurulunda yer aldı. Dar yüzlerinde pencere bulunmayan bu cam gökdelen büyük ölçüde onun tasarımıyla oluşturuldu. Aynı yıllarda düz cam ve metal üslubundan giderek uzaklaştı; güçlü plastik bir üsluba yöneldi. Bu anlayışının ilk örneğini ağır beton öğeleri ve düşsel çatısıyla Marsilya’daki Konut Birimi’nde (Unite d’Habitation) 1947-1952 verdi. Bunu Nantes (1956) ve Batı Berlin’dekiler (1957) izledi. Yeni anlayışla gerçekleştirdiği devrimci yapısı Ronehamp’daki Notre-Dame-du-Haut Şapeli’dir (1950-1954). Neredeyse bir heykel gibi yoğurularak oluşturulmuş yapı silo benzeri beyaz kulesi, bir mantarın şapkasını andıran kahverengi çatısı ve küçük pencerelerle gelişigüzel delinmiş izlenimi bırakan duvarlarıyla onun en çok bilinen eseridir. Geç döneminin öteki eserleri arasında Hindistan’ın Pencap Eyaleti’nin başkenti Çandigarh tasarımı (1950-1956), Lyon yakınlarında Eveux’da La Tourette Dominiken Manastırı (1957-1960), Tokyo Sanat Müzesi (1957), ABD’de Harvard’da Carpenter art Center (1963) sayılabilir.

Başlıca kitapları: Vers une Architecture (Mimarlığa Doğru) 1923, Urbanisme (Şehircilik) 1925, La Ville Radieuse (Işıldayan Kent) 1936, la Charte d’Athens (Atina Anlaşması) 1943, Le Modulor (1950), Ronchamp (1957).

kaynak:nkfu

Sen de Yorum yazmalısın bence.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir