Raymond Aron Aslen NERELİ , kimdir , kaç yaşında ,biyografisi , hakkında

Raymond Aron Aslen NERELİ , kimdir , kaç yaşında ,biyografisi , hakkında

; (d. 14 Mart 1905, Paris – ö. 17 Ekim 1983, Paris), ortodoks ideolojik yaklaşımlar karşısındaki kuşkucu tutumuyla ünlü felsefeci, ve siyasal yorumcudur.

Doktora çalışmasını 1930’da Yüksek Öğretmen Okulu’nda (Ecole Normale Superieure) tamamladı. Köln Üniversitesi’nde (1930-31), Berlin’deki Fransız Akademisi’nde (1931-33) ve Le Havre Lisesi’nde (1933-34) dersler verdi. Daha sonra Yüksek Öğretmen Okulu’nun Toplumsal Dokümantasyon Merkezi’nde yazman (1934-39), Saint-Cloud Yüksek Öğretmen Okulu’nda profesör (1935-39), Toulouse Üniversitesi’nde de toplum felsefesi profesörü (1939) olarak görev yaptı.

II. Dünya Savaşı sırasında Fransız Hava Kuvvetleri’nde hizmet etti. Fransa’nın düşmesinden sonra, Londra’da General Charles de Gaulle’e bağlı Özgür Fransa kuvvetlerinin organı La France Libre’in yayın yönetmenliğini üstlendi. Savaştan sonra Sorbonne’da Siyasal İncelemeler Okulu ve Ulusal Kamu Yönetimi Okulu’nda dersler verdi, Sorbonne Edebiyat Fakültesi’nde sosyoloji profesörü olarak görev yaptı (1955-68). 1946-47’de sol eğilimli Cornbat’da yazıları yayımlandı; 1947’den 1977’ye değin Le Figaro’nun en etkili köşe yazarlarından biri oldu. Le Figaro’dan ayrıldıktan sonra ölümüne değin haftalık L’Express dergisinde siyasal köşe yazılan yazdı.

İlk dönemlerinde Jean-Paul Sartre’m yakın çalışma arkadaşı olan Aron, L’Opium des intellectuels’àe (1955; Aydınların Afyonu, 1957), Sartre’ı ve Marksistleri, SSCB’yi sorgusuz destekledikleri gerekçesiyle eleştirdi. Batı ittifakının güçlü bir destekçisi oldu. La Révolution introuvable’da (1968; Anlaşılmaz Devrim) üniversiteli meslektaşlarını 1968’deki öğrenci ayaklanmasını desteklemekle suçladı. Sömürgeciliğin karşısında olan Aron, Cezayir Devrimi’nden önce Fransızların Cezayir’den çekilmesini savundu. Charles de Gaulle’ü eleştirenlerin ön safında yer aldı.

Aron’un öteki yapıtları arasında şunlar sayılabilir: Introduction à la philosophie de l’histoire (1938; Felsefe Tarihine Giriş), Les Guerres en chaîne (1951; Topyekün Savaş), Paix et guerre entre les nations (1962; Uluslar Arasında Barış ve Savaş), Le Grand Débat (1963; Büyük Tartışma), La Lutte de Classes (1964; Sınıf Mücadelesi, Sanayi Cemiyeti Üzerine Yeni Dersler, 1973), Démocratie et totalitarisme (1965; Demokrasi ve Totalitarizm, 1976), Les Étapes de la pensée sociologique (1967; Toplumbilim Düşüncesinde Ana Akımlar. Durkheim, Pareto, Weber, 1973), République impériale: Les États-Unis dans le monde, 1945-72 (1973; Büyük Cumhuriyet: Birleşik Devletler ve Dünya, 1945-73) ve Penser la guerre, Clausewitz. (1976; Savaşı Düşünmek, Clau-sewitz). Anılan 1983’te yayımlanmıştır.

kaynak:nkfu

Sen de Yorum yazmalısın bence.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir