Etiket: fuzuli

Şair Fuzuli Hayatı ve Eserleri

fuzuliKlasik Türk edebiyatının ünlü şairlerinden olan Fuzûlî’nin asıl adı Mehmet’tir. Kesin olmamakla beraber, 1480 yılında Kerbelâ (veya Bağdat)’da doğduğu sanılmaktadır. Küçüklüğünde iyi bir eğitimden geçmiş olan şair, Arapça ve Farsçayı iyi bilmektedir. Bütün yaşamını Hille, Kerbelâ, Necef ve Bağdat arasında geçiren şair, Kanunî Sultan Süleyman’ın Bağdat’ı alması üzerine devlet büyüklerine kasideler sunmuştur. Ancak onun kendi döneminde Anadolu’daki şairler kadar destek görmediği de bir gerçektir. Fuzûlî daha çok gazelleri ve Leylâ ve Mecnûn adlı ünlü mesnevîsiyle tanınır. Onun Türkçe eserleri kadar Arapça ve Farsçayla yazdığı eserleri de ünlüdür.

Fuzûlî’nin şiirlerinde lirizmi bütün yönleriyle görmekteyiz. Onun şiirlerinin asıl konusunu aşk oluşturur. Şairlik yeteneğini, temeli sağlam bir eğitimle pekiştiren şair şiirde bilimi temel olarak benimser. Ona göre, “Bilimsiz şiir, temeli olmayan bir duvar gibidir.” Fuzûlî’nin şiirlerinde tasavvufi simgeler çok kullanılmıştır. Türkçeyi ustalıkla kullanan şair, şiirlerinde akıcı bir anlatıma önem vermiştir. Bu bakımdan onun şiirlerinde rahat ve akıcı bir söyleyiş görülür.

1556 yılında Necef’te vefat eden şairin mezarı belli değildir.

Eserleri

Türkçe Eserleri: Türkçe Divan, Leylâ ve Mecnûn, Beng ü Bâde (Yiyecek ve içeceklerin konuşturulduğu simgesel bir eser.), Kırk Hadis Tercümesi (Manzum kırk hadis), Hadi-katü’s – Sü’edâ (Kerbelâ olayının anlatıldığı düz yazı bir eser.), Mektupları (Beş mektubu).

Farsça Eserleri: Farsça Divan, Sakiname (Mesnevî), Rind ü Zahid (Farsça düz yazı bir eser.), Sıhhat ü Maraz, Risale-i Mu’ammeyât (muamma hakkındaki eseri).

Arapça Eserleri: Arapça Divan, Matlaü’l-İ’tikad fî Ma’rifeti’l-Mebde ve’l-Me’ad (düz yazı).

kaynak:nkfu

Etiketler, , , , , ,